Rok spokojnego słońca Dowiedz się więcej

Jeden z najbardziej znanych i utytułowanych polskich twórców filmowych. Wybitny reżyser, scenarzysta, producent cieszący się uznaniem intelektualistów. Filozof, który wniósł wielki wkład do historii światowego kina i polskiej kultury. Oprócz „Roku spokojnego Słońca” ma inny, toruński wątek w życiorysie. Od toruńskiego festiwalu filmowego Tofifest otrzymał nagrodę Złotego Anioła za całokształt twórczości.

Urodził się 17 czerwca 1939 roku w Warszawie. Studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1967 ukończył studia na Wydziale Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi. Jego dyplomowy film Śmierć prowincjała zebrał nagrody na międzynarodowych festiwalach. Debiutował Strukturą kryształu, który można uznać za filmowy esej. Najlepszym okresem w twórczości Zanussiego są jednak lata 70. kiedy powstaje telewizyjny film Za ścianą, świetna Iluminacja oraz film uznawany za jeden z najlepszych przykładów kina moralnego niepokoju – Barwy ochronne. W kolejnych latach Zanussi zaangażował się w koprodukcje odnosząc liczne sukcesy na międzynarodowych festiwalach.

W latach 80. wyreżyserował Rok spokojnego słońca nagrodzony Złotym Lwem na festiwalu w Wenecji czy Z dalekiego kraju wpisujący się w nurt filmów poświęconych religii katolickiej. Do nich należą też powstałe już w latach 90. Życie za życie i Brat naszego Boga. W 1995 roku reżyser realizuje Cwał, autobiograficzny powrót do dzieciństwa. Głównym bohaterem filmów Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową oraz Persona non grata Zanussi uczynił Zbigniewa Zapasiewicza. W ostatnich latach artysta wyreżyserował Czarne słońce i Serce na dłoni. Obecnie przygotowuje polsko- włosko- rosyjską koprodukcję Obce ciało.

Filmy Zanussiego są kinem autorskim. Prawie do wszystkich sam pisał scenariusze. Były wielokrotnie nagradzane na międzynarodowych festiwalach m. in. w Cannes, Wenecji, Locarno, Tokio, Moskwie oraz na festiwalu w Gdyni. Zanussi uważa, że Artystą jest się dopiero wtedy, gdy umie się coś zrobić dobrze na pięć sposobów i umie się wybrać ten, który jest najlepszy. Ks. Andrzej Luter pisał o twórczości reżysera: Zanussi swoimi filmami prowokuje – zadaje nam kluczowe pytania: czy duchowe bogactwo, religia, wiara mogą być wystarczającą i przekonującą odpowiedzią na zło, cierpienie, które samo w sobie nie ma żadnego sensu i czy mogą być dostateczną odpowiedzią na tajemnicę śmierci?.

Od 1980 Zanussi jest kierownikiem artystycznym zespołu, a następnie dyrektorem Studia Filmowego TOR. Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej, od 1997 roku – członkiem Papieskiej Akademii Sztuk Pięknych i Literatury. Laureat wielu nagród, m.in. Nagrody im. Roberta Bressona, przyznanej przez Ministra Kultury Watykanu, Nagrody za Całokształt Twórczości na MFF w Jerozolimie (2002), Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2000), Międzynarodowej Nagrody Filmowej „Lumiere” (1987), medalu „Zasłużony Kulturze” (2005), oraz Odznaczenia Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla kultury polskiej (1999). Ostatnio otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego.